Kınakına (Cinchona officinalis)

Genel olarak genç dallardan  elde edilmiş  kabuklar  Kinin elde edilmesinde kullanılır. Bu madde sıtmanın tedavisi ve sıtmadan korunmada özellikle kullanılan bir ateş düşürücüdür.

 Anayurdu Peru ve Bolivya olan ve sanayii bitkisi olarak Cava, Güney Hindistan, Kolombiya, Seylan, Guatemala, Kamerun ve Kongo gibi tropikal ülkelerde yetiştirilir.

Bilinen  bileşiminde; Kabuğundan “Kinin / Quinine, Chininum” çıkarılır. Kınakınanın terkibinde kinin, kinidin, kinşonin, kinşonidin, sinşol, kupreol gibi maddeler vardır. Gövde ve kök kabukları (Cortex Chinae) kullanılır. Tadı acıdır

Faydaları :

-Almanya Sağlık Bakanlığının bitkisel preparatlarının hazırlanması ve ruhsatlandırılmasından sorumlu E  Komisyonu  kınakına kabuğunun  iştahsızlık, sindirim bozukluklarından ;şişkinlik ve hazımsızlığa karşı kullanılabileceğini belirtmiştir.

-Acımsı  tadıyla iştah açarak kilo olmaya yardımcıdır.

-Dermansızlık ve halsizlik gibi durumlarda vücudu kuvvetlendirici ve dinçleştirici özelliği vardır.

-Eklem  romatizması ve ve cilt kaşıntılarında  kullanılır  kan yapıcıdır.

-Ateş düşürür.

-Nevralji, sıtma, grip, bulaşıcı hastalıklarda da fayda sağlar.

-Kınakına’nın tuzları  özellikle sülfat tuzu, sıtmaya karşı girbal enfeksiyonlarda  direnci arttırır. Kinidin tuzu ise  kalp yatıştırıcısıoalrak kullanılır.. Tansiyonu düşürür.

Kullanım Şekli:çayı kullanılmakla birlikte doş aşımına çok dikkat edilmelidir. Ayrıca uzun süreli kullanılmamalıdır.  Kullanımına ara verilmelidir.  Bunun yanında tentür olarak  da kullanılır.

UYARI :Fakat Kınakınanın çayı pek içilmemekle  zira dozajın aşılması halinde (GÜNDE 3 GR ‘dan fazla veya bir seferde 1 gramdan fazla alınmamalıdır.)zehirlenmelere yol açabilir. Ayrıca kına kınayı hamileler kullanmamalıdır. Kına kına bebeklerde kullanılmaz görme ve işitme sorunlarına yol açabilir.mide ve oniki parmak bağırsağı  ülserleri olanlar kullanmamalıdır. Bazı kişilerde allerjiye de sebebiyet verebilir.

                                   ÜLKÜ ALKO